"خواهر و برادران نوزاد کودکان اتیسم، سرنخ‌های یادگیری زبان را از دست می‌دهند"

1400/3/1
بر اساس تحقیق جدیدی، کودکانی که خواهر یا برادر اتیسم بزرگتر از خود دارند، در طول صحبت کردن بزرگسالان، به دهان آنها به خوبی توجه می‌کنند

"خواهر و برادران نوزاد کودکان اتیسم، سرنخ‌های یادگیری زبان را از دست می‌دهند"

بر اساس تحقیق جدیدی، کودکانی که خواهر یا برادر اتیسم بزرگتر از خود دارند، در طول صحبت کردن بزرگسالان، به دهان آنها به خوبی توجه می‌کنند اما آنها از مزایای یادگیری زبان مرتبط با آن بهره‌مند نمی‌شوند.

در مقابل، کودکانی که خواهر یا برادر اتیسم ندارند، بیشتر از آنکه دهان صحبت‌کننده را مانند نوزادان نگاه کنند، بیشتر تمایل دارند زبان گفتاری را مانند کودکان نوپا درک کنند.

این نتایج پیشنهاد می‌دهد که کودکان دارای دوره‌ی کودکی درگیر با اتیسم، شامل خواهر و برادر کودک، ممکن است برای کسب مهارت‌های کلامی به حمایت بیشتری نیاز داشته باشند.

فاینر می‌گوید "توجه کافی نیست. برخی مولفه‌های پایین‌دستی (از رشد زبان) وجود دارد که ما باید در مورد آنها تحقیق کرده و آنها را مورد هدف و ارزیابی قرار دهیم".

مطالعات ردگیری نگاه نشان می‌دهد افراد با اختلال طیف اتیسم به نسبت افراد بدون اختلال طیف اتیسم، اغلب به بخش‌های مختلف یک صحنه یا تصویر نگاه می‌کنند. محققان دریافتند که این الگوهای نگاه مشخص در نوزادان، اغلب می‌تواند تشخیص اتیسم را پیش‌بینی کند.

جایی که نوزادان نگاه می‌کنند نیز با یادگیری زبان در آنها مرتبط است: نوزادان غیراتیستیک وقتی بزرگسالان صحبت می‌کنند به دهانشان نگاه می‌کنند و سرنخ های دیداری را درباره‌ی صدایی که در حال شنیدن آن هستند کسب می‌کنند.

برای این تحقیق جدید، محققان 90 نوزاد 12 ماهه‌ی دارای خواهر یا برادر اتیسم و همینطور 61 نوزاد بدون خواهر یا برادر اتیسم را انتخاب کردند. آنها نگاه این نوزادان را در حالی که به ویدیویی از یک بازیگر در حال صحبت کردن طوری که با اسباب بازی‌ها احاطه شده است، دنبال کردند. آنها محاسبه کردند که این نوزادان چه مقدار زمان را به طور کلی برای خیره شدن به صفحه سپری کردند، و چه مقدار از آن زمان را به نگاه کردن به صورت و دهان آن بازیگر سپری کردند. همچنین محققان توانایی‌های زبان بیانی و دریافتی را در سنین 12 و 18 ماهگی، با استفاده از مقیاس یادگیری اولیه‌ی مولن بررسی کردند.

این تیم دریافتند که نوزادان دارای خواهر یا برادر اتیسم و نوزادان گروه کنترل، تقریبا مقدار زمان مشابهی را برای نگاه کردن به صورت بازیگر سپری کردند. اما نوزادان دارای خواهر یا برادر اتیسم نسبت به نوزادان دیگر در سن 18 ماهگی، مهارت‌های زبان دریافتی ضعیف‌تری داشتند. و همینطور زمان سپری شده برای نگاه کردن به صورت و دهان، با مهارت‌های زبان دریافتی بین گروه کنترل مرتبط بود، اما همچین ارتباطی در نوزادان دارای خواهر یا برادر اتیسم وجود نداشت.

چوارسکا این فرض را مطرح می‌کند که نوزادان دارای خواهر یا برادر اتیسم ممکن است مشاهده کنند اما سرنخ‌های زبانی که به نوزادان دارای رشد نرمال کمک می‌کند تا در صحبت کردن و درک کردن زبان تسلط پیدا کنند را درونی‌سازی نکنند.

او می‌گوید "توجه، تغذیه‌کننده‌ی یادگیری است. اما توجه به خودی خود ضمانت نمی‌کند که اطلاعاتی درباره‌ی محرک‌هایی (ساختار آنها و ارزش آنها) قرار است مورد انتزاع قرار گرفته، به یاد آورده شده و استفاده شود".

او اضافه می‌کند "اگر این تئوری تایید شود، می‌تواند منجر به مداخلات زبانی مناسب برای کودکانی شود که احتمال بالایی از گرفتن تشخیص اتیسم


0
0

پیام ها

شما هم نظرات خود را برای ما ارسال کنید.