کودکان اتیسم ممکن است در پیش بینی حرکات مشکل داشته باشند

کودکان اتیسم ممکن است در پیش بینی حرکات مشکل داشته باشند
1399/11/15
بر اساس تحقیقی جدید، کودکان اتیسم، برای گرفتن یک توپ به زمان بیشتری نیاز دارند؛ شاید به این دلیل که توانایی آنها در پیش بینی مسیر حرکت آن کمتر است.

کودکان اتیسم ممکن است در پیش بینی حرکات مشکل داشته باشند:

بر اساس تحقیقی جدید، کودکان اتیسم نسبت به کودکان بدون اختلال اتیسم، برای گرفتن یک توپ به زمان بیشتری نیاز دارند؛ شاید به این دلیل که توانایی آنها در پیش بینی مسیر حرکت آن کمتر است.

این نتایج هم تراز نظریه ی پیش بینی کدگذاری اتیسم است که ناتوانی در پیش بینی آنچه بعد از چیز دیگری اتفاق می افتد (بودن در جایی که یک توپ ممکن است به آنجا برود یا اینکه فرد دیگری ممکن است چطور به یک حرکت عکس العمل نشان دهد) را نشان می دهد که زمینه ی ویژگی های اصلی اتیسم است.

پروفسور استرناد می گوید "اگر این نظریه درست باشد، مداخلات رفتاری ای که افراد اتیسم را برای پیش بینی حرکت آموزش می دهد، ممکن است مهارت های مربوط به پیش بینی آنها را در موارد اجتماعی یا موارد دیگر هم سرعت ببخشد".

محققان ابتدا نشان دادند که کودکان اتیسم اغلب یک توپ را با صرف نظر از سرعت آن توپ، به طور چشمگیری کمتر از کودکان بدون اختلال اتیسم می گیرند. سپس آنها ردیابی کردند که چطور دست های کودکان برای گرفتن شیئی که در حال آمدن به سمت آنهاست به جلو حرکت می کند.

سابرینا باند می گوید "در کودکان بدون اختلال اتیسم، سرعت دست درست قبل از برقراری تماس با توپ کاهش پیدا می کند". این نشان می دهد که آنها به درستی مسیر حرکت توپ را پیش بینی می کنند و با ضربه ای آرام جلوی آن را می گیرند. این محققان دریافتند که کودکان اتیسم به جای آن با سرعت به سمت توپ می روند.

باند می گوید "آنها واقعا مطمئن نیستند که آن توپ درست قبل از جایی که هست، کجا قرار است فرود بیاید؛ بنابراین آنها به نوعی دستشان را به سمت توپ می برند". شاید اینکه بیشتر اوقات دستشان با توپ برخورد می کند، مهارت های گرفتن ضعیف تر در آنها را توضیح دهد.

حرکت ماهیچه ها در تنه و بازوهای کودکان، الگوی مشابهی را نشان می دهد: کودکان بدون اختلال اتیسم، ماهیچه هایشان را به شدت 500 میلی ثانیه قبل از برقراری تماس با توپ فعال می کنند اما کودکان اتیسم این کار را درست وقتی که به آن می رسند انجام می دهند؛ همانطور که آنها نمی توانند زمان آمدن توپ را پیش بینی کنند.

برای جلوگیری کردن از هر مشکل حرکتی که ممکن است نتایج را غیرشفاف کند، محققان کودکان را به انجام تمرینات حرکتی ای وا داشتند که قدرت پیش بینی را درگیر نمی کرد، شامل تستی از زمان عکس العمل آنها؛ اما هیچ تفاوتی بین این دو گروه مشاهده نکردند.

باند می گوید "زمانی که یک شیء حرکتی و تعاملی مانند یک توپ درگیر نشده بود، همه چیز مشابه بود".


0
0

پیام ها

شما هم نظرات خود را برای ما ارسال کنید.