چگونه کودکان اتیسم روابط دوستانه برقرار می کنند؟

چگونه کودکان اتیسم روابط دوستانه برقرار می کنند؟
1399/3/4
کودکان اتیسم هم علاقه مند به داشتن دوست هستند.

اکثر افراد اتیسم می خواهند و می توانند دوست پیدا کنند هرچند اغلب روابطشان کیفیت مشخصی دارد. در گذشته روانشناسان معتقد بودند که افراد اتیسم دوستی ندارند و علاقه ای هم به برقراری روابط دوستانه ندارند. تحقیقات باعث شده است که در مورد این باور تجدید نظر کنند. افراد اتیسم نشان داده اند که می توانند هم با کودکان غیر اتیسم هم با کودکان اتیسم رابطه ی دوستانه برقرار کنند. حتی اگر تعامل آنها نسبت به کودکان غیر اتیسم متفاوت باشد.

ارتباط اجتماعی پیش بینی کننده ای قوی از سلامت جسمی و روانی بلند مدت است. داشتن روابط دوستانه پرمعنی (یا فقدان آنها) تاثیر شدیدی روی سیستم ایمنی بدن و سیستم قلبی ـ عروقی، واکنش های استرسی، خواب و سلامت شناختی دارد. بر اساس یک متاآنالیز، به طور میانگین افراد با روابط اجتماعی قوی نسبت به آنهایی که روابط ضعیفی دارند بیشتر زنده می مانند و تنهایی به عنوان یک عامل خطرناک مرگ و میر مثل سیگار کشیدن است.

تحقیقات نشان می دهند که این دیدگاه که افراد اتیسم دوستی ندارند یک باور غلط است. یکی از موانع مهم برای داشتن روابط دوستانه، به عقیده ی کودکان غیراتیسم این است که کودکان اتیسم علاقه ای به ایجاد ارتباط با آنها ندارند. کودک اتیسمی که به نظر می رسد به بازی هایی که در زمین بازی انجام می شود علاقه ای ندارد، شاید درحقیقت به دلیل سروصدا و هرج و مرج تحت فشار باشد یا بزرگسال اتیسمی که از تماس چشمی اجتناب می کند شاید به سادگی در تلاش باشد تا از تحریک بیش از اندازه اجتناب کند یا با دقت بیشتری روی گفت وگو تمرکز کند. همچنین حرکت های تکراری و ریتمیک (مثل بال بال زدن) نشانه ای از علاقه اجتماعی ضعیف آنها نیست بلکه روشی برای برخی کودکان اتیسم است تا بلاتکلیفی و اضطرابشان را مدیریت کنند.

معمولا هماهنگی بین دو کودک اتیسم راحت تر از یک کودک اتیسم و یک کودک غیر اتیسم به وجود می آید. چیزی که شاید برای بعضی ها رفتار تکراری و وسواسی به نظر برسد مثل ساعت ها گوش دادن به یک موسقی، لحظه های خوب واحدی را برای آنها به وجود می آورد، با این امتیاز که آنها احساس قضاوت شدن ندارند و برای علاقه هایشان احساس شرمساری نمی کنند.

در روابط دوستانه دختران اتیسم بیشتر از پسران اتیسم شبیه افراد غیراتیسم رفتار می کنند اما تفاوت هایی وجود دارد. دختران اتیسم نسبت به دختران غیراتیسم نه تنها تعارض بیشتری را تجربه می کنند، بلکه مدیریت آن تعارض هم برای آنها سخت تر است. دختران اتیسم یک دیدگاه سیاه و سفید به تعارض دارند داشتن دوستانی که آنها هم در طیف قرار دارند شاید برخی از این تعارض ها را در حاشیه قرار دهد. .

برای برخی از افراد اتیسم، رابطه های دوستانه ای از طریق برنامه های تجربی شکل می گیرد. هدف برخی از این برنامه ها فقط ایجاد رفتارهایی که اجتماعی به نظرمی رسند نیست بلکه یادگیری رفتار هایی است که به ساختن روابط کمک کند. برنامه هایی مثل بازی کردن تئاتر که در آن نوجوانان باید مقصود یکدیگر را بدون استفاده از زبان واقعی تفسیر کنند.

امید است همگان دوست اتیسم باشیم.


1
0

پیام ها

شما هم نظرات خود را برای ما ارسال کنید.