پرخاشگری و اتیسم

پرخاشگری و اتیسم

 

مطالعات جدید نمایانگر ارتباطی بین اتیسم و پرخاشگری می باشد. گاهی کودکان اختلال طیف اتیسم ( ASD ) نسبت به خود یا خانواده شان رفتارهای پرخاشگرانه بروز می دهند.

این رفتارها شامل : ضربه زدن، لگد زدن، پرتاب اشیاء یا آسیب به خود می باشد.

یکی از مطالعات عنوان می کند : از هر چهار کودک اتیستیک یک نفر، رفتارهای پرخاشگرانه از خود نشان می دهد که این رفتار بیشتر در میان کودکانی با نشانگان متوسط اتیسم و بهره هوشی پایین رخ می دهد.

این کودکان احتمالا به دلایل ذیل این گونه رفتار می کنند :

  • در درک اینکه اطرافشان چه می گذرد با مشکل روبرو هستند
  • بیش از اندازه مضطرب و حساس می باشند
  • خواسته هایشان را نمی توانند بیان کنند
  • می خواهند از موقعیت ها و فعالیت های استرس زا بگریزند

راهکارهای زیادی وجود دارد که شما می توانید با استفاده از آن ها کمک به جلوگیری و مدیریت رفتارهای پرخاشگرانه کودکتان نمایید.

از جمله راهکارها " درک کردن " می باشد. زمانی که شما درک کنید چه چیزی موجب پرخاشگری کودکتان می شود، می توانید باعث تغییر یا کاهش آن رفتار شوید.

راهکار دیگر " مدیریت " است. احتمالا شما نمی توانید از همه طغیان های کودک اتیستیک خود جلوگیری نمایید اما، شما می توانید رفتارهای پرخاشگرانه او را مدیریت کنید.

شما می توانید از پیشنهادات ذیل استفاده نمایید :

  • آرام بمانید
  • از عبارات کوتاه استفاده نمایید
  • فرزندتان را به مکانی امن تر ببرید
  • از نشانه های بصری استفاده نمایید

موضوع " پرخاشگری " یک منبع نگرانی عمده برای خانواده ها می باشد. برخی از خانواده ها نگران امنیت خود و دیگر فرزندانشان هستند. همچنین این نگرانی وجود دارد که فرزندشان در فضای عمومی چگونه رفتار خواهد کرد.

اگرچه برخی از افراد اتیستیک نسبت به خود و خانواده شان رفتارهای پرخاشگرانه بروز می دهند اما، هیچ دلیلی مبنی بر اینکه اتیسم به رفتار خشونت آمیز منجر می شود، وجود ندارد .

صدف کیهانی

کارشناسی ارشد روانشناسی و آموزش کودکان استثنایی


4
1

دیدگاه خود را درباره این مطلب بنویسید