نکات ضروری در رابطه با تغذیه کودکان دارای اتیسم در مدرسه

نکات ضروری در رابطه با تغذیه کودکان دارای اتیسم در مدرسه

 

دانستن نکات ضروری تغذیه در محیط مدرسه امری بسیار مهم و حیاتی است. والدین، آموزگاران و مسئولین در مدرسه نقش کلیدی را برای کودک دارای اتیسم ایفا می­کنند. با فهمیدن ماهیت شرایط حاکم برای کودک، مراقبین قادر به فراهم کردن محیطی آرام و ایمن برای او خواهند بود. درک این نکات برای هر فرد دیگری که در ارتباط با کودک لازم است و تاثیرات سودمندی را به همراه خواهد داشت. آلرژی های غذایی یکی از موارد مهمی است که باید همواره در این کودکان مد نظر داشت. باید توجه داشت که میان آلرژی های غذایی و حساسیت غذایی تفاوت وجود دارد و در آلرژی های غذایی سیستم ایمنی کودک نسبت به ماده غذایی خاص بعنوان عاملی بیگانه برای بدن، واکنش نشان می دهد.

 

در مدرسه:

    به تمامی کارکنانی که با کودک در ارتباط هستند، آگاهی های لازم را در مورد مواد غذایی خاصی که کودک به آن ها واکنش نشان می دهد، بدهید.
    علائم احتمالی بروز واکنش های آلرژی مانند کهیر، فلاشینگ، واکنش های تنفسی و مشکلات گوارشی نظیر اسهال را برای آن ها شرح دهید تا در صورت مشاهده بتوانند هوشیارانه تر عمل کنند.
    در صورت لزوم نکاتی که از اهمیت ویژه تری برخوردار هستند را برای ان ها یادداشت کنید و به هریک تحویل دهید.
    شرح حال کامل از سوابق بیماری، حساسیت ها، آلرژی ها و داروهای مصرفی را به آن ها توضیح دهید.
    در صورتی که فرزندتان از رژیم های غذایی محدود و خاصی نظیر رژیم غذایی فاقد کازئین/گلوتن، رژیم غذایی اختصاصی کربوهیدرات و یا سایر رژیم های دیگر پیروی می کند، حتما مسئولان مدرسه را مطلع سازید. به خاطر داشته باشید که عدم رعایت دستورالعمل های اختصاصی در رژیم غذایی می تواند مشکلاتی نظیر مشکلات گوارشی به همراه داشته باشد. این شرایط برای کودکان در سنین مدرسه بیشتر حائز اهمیت است زیرا که اغلب به برچسب های ترکیبات مواد غذایی توجه نمی کنند.
    در صورت ورود پرسنل و نیروهای جدید به مدرسه، توضیحات لازم را نیز برایشان شرح دهید.

باید توجه داشته باشیم که در مدیریت علائم ناشی از اتیسم، آگاهی و همکاری جمعی لازم است. آموزگاران نیز به دلیل تعامل بیشتری که با کودک در کلاس درس دارند، شاید بیشتر از سایر پرسنل مدرسه متوجه علائم کودک باشند. در صورت کسب اطلاعات کافی و مشاهده علائم در کودک می توانند علت را ریشه یابی، اقدامات لازم را انجام و والدین را در جریان قرار دهند. هم چنین از مسئولین مدرسه بخواهید برنامه هایی پیرامون آموزش برچسب های غذایی را برای آموزگاران و پرسنل تدوین کنند تا با این روش توجه به ترکیبات موجود در مواد غذایی بویژه برای کودکانی که از رژیم های غذایی محدود و خاص پیروی می کنند، بیشتر شود.

 


3
1

دیدگاه خود را درباره این مطلب بنویسید