موتیسم یا اتیسم؟

موتیسم یا اتیسم؟

 

بارها شده است که کودکان در برخی از مکان‌ها ( به‌خصوص مدرسه، کلاس‌های آموزشی و ...) صحبت نکرده ­اند اما به‌محض ورود به خانه به‌ راحتی شروع به صحبت می‌کنند. گاهی این کودکان به‌ اشتباه تشخیص اتیسم را دریافت می‌کنند. خواندن مطلب زیر به شما کمک می‌کند تا با اختلال موتیسم (لالی انتخابی) آشنا شوید.

لالی انتخابی یک اختلال اضطرابی است که باوجودآنکه فرد به‌صورت بالقوه توانایی صحبت کردن را دارد اما در موقعیت‌های خاص و یا با افراد خاصی صحبت نمی‌کند. شروع این اختلال باید قبل از ۵ سالگی باشد. لالی انتخابی معمولاً باکم رویی و اضطراب اجتماعی همراه است. کودکان یا بزرگ‌سالان دارای لالی انتخابی کاملاً توانایی صحبت و یا متوجه شدن زبان را دارند اما در صحبت کردن شکست می‌خورند. لالی انتخابی با اختلالات دیگر مانند: اختلال زبان، اختلال صدای گفتار (اختلال واج‌شناختی)، اختلال فصاحت با شروع کودکی ( لکنت زبان یا اختلال ارتباط عملی -اجتماعی) تفاوت دارد. برخلاف لالی انتخابی سایر اختلالات به موقعیت اجتماعی خاصی محدود نمی‌شوند. این اختلال پیشرفت‌های تحصیلی افراد را تحت تأثیر قرار می‌دهد.

توجه: افراد زیر دارای اختلال موتیسم نیستند:  

  • کودکان مهاجری که وارد کشور دیگری می‌شوند و نمی‌توانند به آن زبان صحبت کنند. و یا به دلیل ترس، محیط ناآشنا و سایر مسائل با دیگران ارتباط برقرار نمی­ کنند.
  • کودکان یا نوجوانانی که در بحث‌ها شرکت نمی‌کنند.
  • کودکانی یا نوجوانانی که به بزرگ‌سالان پاسخ‌های کوتاه می‌دهند.

این کودکان اغلب دارای مهارت‌های زبان طبیعی هستند اما در بعضی از آن‌ها اختلالات ارتباطی دیده می‌شود.

این اختلال در کودکان خردسال بیشتر از نوجوانان و بزرگ‌سالان است.

 نکته بسیار مهم این است که لزوماً کودکان با لالی انتخابی دارای اتیسم نیستند. برای آنکه فرد تشخیص اتیسم بگیرد باید ویژگی‌های دیگر این اختلال را نیز دارا باشد.

ملاک‌های تشخیص موتیسم انتخابی در ویرایش پنجم راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی:

۱. ناتوانی مداوم در موقعیت‌های اجتماعی ای که صحبت کردن در آن انتظار می‌رود (به‌عنوان‌مثال در مدرسه) باوجود صحبت کردن در موقعیت‌های دیگر.

۲. این اختلال پیشرفت تحصیلی یا شغلی یا ارتباط اجتماعی را مختل می‌کند.

۳. ناتوانی صحبت کردن ناشی از آگاه نبودن از زبان گفتاری لازم در موقعیت اجتماعی یا احساس راحتی نکردن در آن نیست.

۴. این اختلال با اختلال ارتباط (مثل اختلالات فصاحت با شروع کودکی) بهتر توجه نمی‌شود و منحصراً در طول دوره اختلال طیف اتیسم، اسکیزوفرنی یا اختلال روان‌پریشی دیگر روی نمی‌دهد.

کم‌رویی بیش‌ازحد، ترس از شرمندگی اجتماعی، انزوا و گوشه‌گیری اجتماعی ، چسبیدن و متکی بودن، صفات وسواسی، منفی گرایی، قشقرق، رفتار نافرمانی خفیف از ویژگی‌های مرتبط با این اختلال هستند.


1
1

دیدگاه خود را درباره این مطلب بنویسید