مشکلات تغذیه (خورد و خوراک) - بخش دوم

مشکلات تغذیه (خورد و خوراک) - بخش دوم

 

مشکلات خوردن نیز در کودکان مبتلا به طیف اختلال اتیسم رایج است و موجب اضطراب و پریشانی والدین و دیگر مراقبان می­شود؛ چرا که آن­ها نگران این مسئله هستند که رژیم غذایی کودکشان از نظر مواد مغذی کافی نیست و یا با مشکلات رفتاری کودک در زمان غذا خوردن مواجه می شوند.

در مقاله مشکلات تغذیه (خورد و خوراک) - بخش اول به  مقدمات این بحث پرداخته شد، در این مقاله به بیان راهکارها پرداخته خواهد شد:

از جمله ویژگی­های کودکان مبتلا به اختلال خوردن:

  • کمتر از 20 غذا می­خورند.
  • در طول زمان، غذاهای کمتری می­خورند تا اینکه فقط 5 تا 10 غذا را می ­پذیرند.
  • از خوردن یک طبقه کامل از غذاها امتناع می­ کنند.
  • غذای محبوبشان را هر روز می­خورند اما بعد از مدتی خوردن آن غذا را متوقف می ­کنند.
  • غذای جدید را در بشقابشان تحمل نمی­ کنند و حتی دوست ندارند به آن دست بزنند یا بچشند.
  • وقتی غذای جدید به آن­ها پیشنهاد می­شود، گریه یا اوقات تلخی می­ کنند.
  • در زمان غذا خوردن، آداب و رسوم خاصی دارند
  • درمورد غذاهای خاصی کاملاً غیر منعطف هستند (برای مثال، فقط سیب زمینی سرخ کرده­ی یک رستوران خاص را می­خورند و نه رستوران دیگری)
  • حتی بعد از 10 بار مواجهه با یک غذای جدید، باز هم تمایلی به خوردن آن ندارند.

دلایل زیادی برای مشکلات خوردن در کودکان با اختلال طیف اتیسم مطرح شده است که از جمله آن­ها می­توان به؛ تمرکز بر جزئیات، درجاماندگی  با توجه به الگوهای تفکر انعطاف­ ناپذیر، تکانشگری و فقدان کنترل خود، ترس از تازگی یا ناشناخته­ها، آسیب­های حسی، نقص در انطباق اجتماعی و عدم تحمل بیولوژیکی غذا اشاره کرد.

 

راهبردهای بهبود مشکلات خوردن کودکان در خانه:

  • کاربرد تقویت مثبت: وقتی فرزندتان مشغول غذا خوردن است یا کار مناسبی انجام می دهد، او را تحسین کنید و رفتارهای منفی او را نادیده بگیرید. این کار را با خواهر و برادرش نیز انجام دهید. وعده ی غذایی را برای کودک لذت بخش، مثبت و سرگرم کننده کنید.
  • الگوسازی اجتماعی: حتی اگر کودک شما از خوردن امتناع کند، در زمان وعده­ی غذایی برای او در کنار خانواده صندلی بگذارید. شما و خواهر و  برادر کودک باید غذا خوردن خوب و رفتار اجتماعی و اجتناب از نشان دادن نظر منفی نسبت به غذا را برای کودک الگوسازی کنید.
  • محدود کردن آبمیوه: به کودک اجازه ندهید که در روز بیشتر از یک لیوان آبمیوه بخورد.
  • اجازه ندهید که کودک دائم بخورد: فرزندتان نباید دائم مقدار کمی از غذا را در طول روز بخورد. 3 وعده ی غذایی و 2 میان وعده ی کوچک کافی است. کودک بین وعده ی غذایی و میان وعده، آب بخورد.
  • از یک برنامه­ ی منظم پیروی کنید: وعده های غذایی و میان وعده ها باید 2 ساعت و نیم تا 3 ساعت از یکدیگر فاصله داشته باشند و هر روز مکان و زمان نسبتا ثابتی به کودک غذا داده شود. وعده های غذا به 30 دقیقه و میان وعده ها به 15 دقیقه محدود باشد.
  • محرک هایی که حواس کودک را پرت می­کند، محدود کنید: تلویزیون را در هنگام غذا خوردن کودک خاموش کنید و صدای محیط را پایین بیاورید تا تحریک بیش از حد شنوایی به وجود نیاید.
  • غذاهای قابل کنترل به کودک بدهید: غذا را در بشقاب به لقمه­های کوچک و قابل جویدن تقسیم کنید. بیشتر از سه نوع غذا در بشقاب نباشد.
  • فرزندتان را درگیر کنید: از کمک کودک برای برنامه ریزی فهرست غذایی، خرید مواد غذایی، آماده سازی و تنظیم جدول وعده­های غذایی استفاده کنید. احتمال زیادی دارد که کودک غذایی را که با آن قبل از درست شدن تعامل داشته، بخورد.
  • هنگام غذا خوردن کودک از زبان مناسب استفاده کنید: از کودک سوالی نپرسید یا خواسته­ای نداشته باشید که او با "نه" جواب دهد. جملات خود را به صورت مثبت و نه به صورت سوالی بیان کنید.
  • از خستگی از غذا جلوگیری کنید: وقتی فرزندتان یک غذا را، به روش همیشگی و هر روز می خورد در نهایت از آن خسته می شود. هنگامی که کودک با اختلال طیف اتیسم از غذایی خسته شود معمولاً او در آینده این غذا را دوباره نخواهد خورد. برای جلوگیری از این مسئله یک غذای خاص را بیشتر از یک روز در میان به او ندهید و اگر کودک انتخاب های کمی برای غذا دارد و شما امکان اینکه غذای دیگری به او بدهید را نداشته باشید، می­توانید غذای همیشگی فرزندتان را کمی تغییر دهید. مثلاً رنگ، شکل یا بافت آن را تغییر خیلی کمی دهید، ممکن است کودک این تغییر را متوجه شود اما از خوردن آن امتناع نکند.

 

  


1
1

دیدگاه خود را درباره این مطلب بنویسید