زمان غذا خوردن در کودکان با اختلال طیف اتیسم: فراتر از انتخاب گرایی، ایراد گرفتن و هوس ها - بخش چهارم

زمان غذا خوردن در کودکان با اختلال طیف اتیسم: فراتر از انتخاب گرایی، ایراد گرفتن  و هوس ها - بخش چهارم

 

مشکلات محیطی که می تواند روی غذا دادن و غذا خوردن تاثیر بگذارد

عوامل محیطی در وهله اول روی متغیرهای فرآیند حسی تمرکز می کند. کودکان با شدت بالای مشکل انتخاب گرایی غذا اغلب با بسیاری از عوامل محیطی مرتبط با تنظیم و تعدیل سازی حسی مواجه هستند. انتخاب گرا بودن در غذا خوردن به معنی خوردن مقادیر بسیار کم غذا یا محدودیت در تنوع غذاهای انتخاب شده همراه است و افراد اغلب منابع محدودی از غذاها را مصرف می کند. انتخاب گرایی غذایی می تواند پیامدهای مهم تکاملی و سلامتی را به همراه داشته باشد. مشکل انتخاب گرایی غذا در مقادیر شدید با واکنش های منفی شدید به معرفی غذای جدید همراه است. انتخاب گرایی غذایی خفیف در خردسالان و کودکان امری شایع است و تنها متوجه کودکان با اختلال طیف اتیسم نیست.

انتخاب گرایی شدید غذایی زمانی که با مشکلات محیطی و حسی همراه باشد، در بسیاری از کودکان قابل شناسایی است. این مشکل را می تواند از طریق تحلیل عادات غذا خوردن و متغیرهای حسی شناسایی کرد. جمع آوری اطلاعات راجع به غذاهایی که کودک به راحتی میل می کند، و اطلاع راجع به چگونگی، زمان و مکانی که کودک به راحتی غذا را مصرف می کند می تواند منجر به راهکارهای خوبی برای افزایش دامنه تنوع رژیم غذایی کودک شود. والدین اغلب متوجه تمایل کودک خود به برخی غذاها و اجتناب از خوردن برخی دیگر، می شوند. برخی کودکان با اختلال طیف اتیسم اغلب غذاهای نام برده را مصرف می کنند: شیرینی ها، غذاهای ترش، غذاهای شور یا تلخ. برای مثال ممکن است کودک تنها غذاهای شور را بپذیرد اما از خوردن غذاهای شیرین امتناع کند. غذاهایی که حاوی نمک بالایی هستند مانند کراکرها و چیپس در رژیم غذایی بسیاری از این کودکان وجود دارد. این الگوها می تواند زنگ هشداری برای والدین به منظور یافتن راهکار مناسب باشد. هم چنین بسیاری از کودکان مزه بهتری در غذا با افزودن ترکیباتی مانند سس گوجه فرنگی را حس می کنند، بنابراین شناسایی این افزادنی ها برای والدین امری ضروری است.

احساس کردن غذا و یا لمس آن یکی از راهکارهای دخیل کردن عوامل حسی در کودکان با اختلال طیف اتیسم است. دما یا بافت غذا باید متناسب با پذیرش کودک باشد و بسیاری از کودکان تمایل به خوردن غذاها را با دمای اتاق دارند و از خوردن غذاهایی با دمای پایین مانند بستنی امتناع می کنند. بسیاری از کودکان با اختلال طیف اتیسم تمایل به مصرف غذاهایی با بافت خاص مانند بافت نرم مانند پوره یا غذاهای ترد دارند. در زمان معرفی غذای جدید باید در نظر داشته باشیم که بافت غذا متناسب با ترجیح کودک باشد. هم چنین باید در نظر داشت که برخی از کودکان تمایل دارند تا غذا را با انگشتان در دست نگه دارند و بنابراین معرفی ترکیب غذایی که بعنوان مثال در بطری باشد، برای او سخت خواهد بود.

برخی از کودکان با اختلال طیف اتیسم نسبت به بوی غذاها حساس هستند و غذاهایی که بوی مطبوعی از نظر کودک نداشته باشد، مورد پذیرش قرار نمی گیرد و حتی می تواند در شرایطی که کودک در محیطی بیرون از منزل غذای خود را میل می کند، غذا خوردن را با مشکل مواجه کند. حتی گاهی کودکی که بسیار حساس باشد، در همان محیط همیشگی در شرایطی که افراد دیگری مشغول به خوردن غذایی هستن که بوی خوشایندی از نظر کودک ندارد، از غذا خوردن امتناع می کند. برای والدین امری مهم است تا بوی قابل قبول کودک را شناسایی کنند.

ظاهر غذا عامل مهم دیگر دخیل در غذا خوردن و مشکلات ناشی از آن است و بسیاری از کودکان با اختلال طیف اتیسم عادت به خوردن غذا با ظاهر و رنگی خاص را دارند و از مصرف غذا با ظاهری متفاوت امتناع می کنند.

 


1
1

دیدگاه خود را درباره این مطلب بنویسید