زمان غذا خوردن در کودکان با اختلال طیف اتیسم: فراتر از انتخاب گرایی، ایراد گرفتن و هوس ها - بخش سوم

زمان غذا خوردن در کودکان با اختلال طیف اتیسم: فراتر از انتخاب گرایی، ایراد گرفتن  و هوس ها - بخش سوم

 

مشکلات رفتاری که روی غذا دادن و غذا خوردن تاثیر می گذارد

اختلالات غذا خوردن بسیار پیچیده هستند و در بسیار از جوامع مورد مطالعه قرار گرفته اند. اختلالات غذا خوردن از قبیل هرزه خواری، نشخواری، بی اشتهایی عصبی و چاقی می تواند کودک با اختلال طیف اتیسم را تحت تاثیر قرار دهد. کودکانی که این مشکلات را تجربه می کنند در معرض خطر جدی در سلامتی و مشکلات رشدی قرار دارند که می تواند از عوامل تهدید کننده در زندگی کودک به حساب آید. نتایج مطالعات نشان داده است که افرادی که با ناتوانی مواجه هستند، در معرض خطر بیشتری نسبت به سایر افراد قرار دارند.

هرزه خواری و خوردن ترکیباتی که خاصیت غذایی ندارند، رفتاری است که می توند در هر مرحله ای از زندگی و در شرایط گوناگون بروز کند. اگر کودک، ترکیباتی را که خاصیت غذایی ندارند، مانند کاغذ، گل، چوب یا گچ را بخورد، ارزیابی های ویژه برای شناسایی علل احتمالی باید انجام شود و کودک باید به طور دقیق تحت نظر قرار گیرد و اجسام نام برده شده باید دور از دسترس کودک قرار گیرند. برای هرزه خواری، علل و درمان های متعددی وجود دارد. کمبودهای تغذیه ای، تحریک های حسی، ناتوانی در تشخیص خوراکی نبودن اجسام و اضطراب و گاهی تغییر در محرک های حسی می تواند باعث بروز هرزه خواری شود.

نشخواری، شرایط است که با برگرداندن غذا، جویدن مجدد، بلع مجدد یا استفراغ غذای خورده شده همراه است و دومین مشکل رفتاری در غذا خوردن به شمار می رود که می تواند پیامدهای جدی سلامتی را به دنبال داشته باشد. عوارض ناشی از نشخواری در کودکان شامل کاهش وزن، سو تغذیه، فساد دندان ها، اختلال در تعادل آب و الکترولیت های بدن است. علل نشخواری هنوز به طور دقیق شناخته نشده است اما به دلیل اختلالات مرتبط با دستگاه گوارش است و به دلیل تحریکات ذاتی تداوم می یابد. نشخواری در میان اختلالات رفتار از شیوع پایین تری برخوردار است و به ندرت در میان کودکان با اختلال طیف اتیسم دیده می شود و می تواند با اعمال راهکارهای درمانی و پزشکی مناسب درمان شود. طراحی و اعمال مداخلات رفتاری مناسب پس از اعمال مداخلات درمانی و پزشکی، حائز اهمیت است. هم چنین مشکلات رفتاری در شرایط حاد نیز باید به طور دقیق شناسایی، پایش و کنترل شوند. از عواملی که می تواند نشخواری را در کودکان با اختلال طیف اتیسم تشدید کند، عصبانیت است. پرخاشگری کلامی و فیزیکی می تواند روی عصبانیت کودک و بروز نشخواری تاثیر بگذارد. اضطراب اجتماعی می تواند منجر به پرخاشگری در برخی از کودکان و نشخواری شود. بنابراین کنترل خشم، اضطراب و پرخاشگری راهکاری به منظور کاهش احتمال نشخواری به حساب می آید.

بی اشتهایی عصبی نیز مشکل رفتاری دیگری است که در کودکان با اختلال طیف اتیسم دیده می شود و حدود 20% افراد با این اختلال دارای اتیسم هستند. درمان اختلالات غذا خوردن معمولا راهکار های درمان تیمی را می طلبد اما با توجه به اینکه کودکان با اختلال طیف اتیسم در برقراری ارتباط اجتماعی با سختی مواجه هستند، باید راهکارهای فردی به منظور اعمال تغییرات مناسب در الگوی رژیم غذایی پیشنهاد شود که شرایط عدم پذیرش تغییرات عمده غذایی و تمایل به یکسان بودن الگوی غذایی کودک را در نظر بگیرد تا وقفه ای در روند درمان صورت نگیرد.

 


1
1

دیدگاه خود را درباره این مطلب بنویسید