زمان غذا خوردن در کودکان با اختلال طیف اتیسم: فراتر از انتخاب گرایی، ایراد گرفتن و هوس ها - بخش دوم

زمان غذا خوردن در کودکان با اختلال طیف اتیسم: فراتر از انتخاب گرایی، ایراد گرفتن  و هوس ها - بخش دوم

 

ارزیابی های پزشکی برای غذا دادن به کودک و مهارت های غذا خوردن

ارزیابی های پزشکی و بالینی می توانند شامل ارزیابی عملکرد موتور دهانی، بلع، ارزیابی های مربوط به حساسیت های غذایی و آلرژی ها، داروهایی که مورد استفاده قرار می¬گیرند، الگوی رژیم غذایی کودک و نتایج ارزیابی های تغذیه ای باشد.

در این مرحله، تاریخچه غذایی کودک باید مورد ارزیابی قرار گیرد. بررسی سابقه الگوی رژیم غذایی و غذا خوردن کودک باید شامل اطلاعات زیر باشد:

اطلاعات دقیق به همراه جزئیات درباره انسداد مجاری گوارشی، سرفه کردن حین غذا خوردن و یا استفراغ حین غذا خوردن

  • کمبود اکسیژن و تغییر رنگ چهره به قرمز یا بنفش حین غذا خوردن
  • الگوی خارج شدن غذای جامد و یا مایعات از بینی حین غذا خوردن
  • گزارشی مبنی بر سختی در نفس کشیدن و یا پنومونی

این ارزیابی های لازم برای الگوی غذا خوردن و یافتن راهکاری مناسب در جهت مدیریت و کنترل آن، با حضور گفتار درمانگر، کاردرمانگر، متخصص تغذیه و روانشناس کودکان در کنار پزشک صورت خواهد گرفت.

در سال های اخیر، جنبه ای جدید از ارزیابی های بالینی و مرتبط با مشکلات غذا خوردن برای کودکان با اختلال طیف اتیسم پیشنهاد شده است. از سال 1990، عملکرد غیر طبیعی دستگاه گوارش در بسیاری از کودکان با اختلال طیف اتیسم مورد توجه ویژه قرار گرفته است و نتایج پژوهش های بالینی نشان داده است که نیمی از کودکان با اختلال طیف اتیسم علائم بارز مشکلات گوارشی را دارا هستند که شامل سندرم روده التهابی، انروکولیت ها، التهاب مری و التهاب معده (گاستریت) می باشد.

درمان اختلالات دستگاه گوارشی می تواند باعث بهبود در علائم رفتاری، تعامل با دیگران و مهارت های اجتماعی باشد. چندین الگوی غذایی برای افراد با اختلال طیف اتیسم پیشنهاد شده است که از رایج ترین آن ها می توان به رژیم غذایی فاقد کازئین و فاقد گلوتن اشاره کرد که باعث بهبود علائم در برخی از کودکان شده است اما باید در نظر داشت که این الگوی رژیم غذایی برای همه کودکان این طیف توصیه نمی شود و گزارش هایی مبنی بر محدودیت در انتخاب های غذایی کودک به دنبال پیروی از این الگوی رژیم غذایی دیده شده است. الگوی رژیم غذایی دیگری که پیروی از آن در میان کودکان با اختلال طیف اتیسم شایع است، رژیم غذایی اختصاصی کربوهیدرات است که همانند الگوهای نام برده شده، برای همه افراد کارآمد نیست.

زمانی که کودک به صورت مداوم از خوردن غذا امتناع می کند و یا با مشکلات غذا خوردن مواجه است، هرگونه ارزیابی های بالینی و مشکلات پزشکی باید به طور دقیق ارزیابی شوند تا عوامل تاثیرگذار بر غذا خوردن شناسایی شده و راهکاری در جهت بالاترین درصد موفقیت در غذا خوردن کودک انتخاب شود. متاسفانه، برخی کودکان به صورت ذاتی اشتهای پایینی دارند و قادر به درک احساس گرسنگی نیستند که باعث می شود خانواده تلاش بیشتری را در جهت غذا دادن به کودک داشته باشد، در حالی که اشتهای کودک کمتر از مقادیر غذای پیشنهادی به او است. حساسیت های غذایی، عدم تحمل غذایی و آلرژی های غذایی نیز باید به عنوان بخشی از ارزیابی های بالینی در این کودکان در نظر گرفته شود. توانایی پایین در رصد گرسنگی، آلرژی های غذایی و عدم تحمل غذایی می تواند روی مسائل مرتبط با سلامتی کودک تاثیر بگذارد.

 


1
1

دیدگاه خود را درباره این مطلب بنویسید