برقراری ارتباط - بخش دوم

برقراری ارتباط - بخش دوم

 

نخستین گام در حل هر مسئله­ای، شناخت دقیق مسئله است. جهت کمک به بهبود مهارت­های ارتباطی کودکان با اختلال طیف اتیسم نیز نخست باید خود ارتباط و مراحل مختلف تحول طبیعی ارتباط در نوع انسان را شناخت. در یک طبقه ­بندی، تحول مهارت­های ارتباطی را به 4 مرحله تقسیم کرده­ اند که در طی این مراحل توانایی کودک برای برقراری ارتباط با دیگران، دلیل و چگونگی برقراری ارتباط و درک آن­ها به تدریج افزوده می ­شود. در ادامه این مراحل را مرور خواهیم کرد.

 

مرحله 1: اکتشاف ­گری (ایجاد پایه ­های ارتباطی)

اکتشاف­گری نخستین مرحله یادگیری ارتباط است. کودک در این مرحله هنوز نمیداند چگونه به­ صورت هدفمند (با قصد قبلی در ذهن خود) ارتباط برقرار کند. کودک فقط به احساس­اش و اتفاقاتی که اطرافش می­ افتد واکنش نشان می­دهد که باعث می­ شود او را یک "بازتابنده" ببینیم. در این مرحله گریه بهترین راه برای این است که کودک بتواند به شما بفهماند چیزی (مثلاً غذا، خواب یا در آغوش گرفته شدن) نیاز دارد. با گذشت زمان و افزایش سن رفته رفته نحوه گریه کودک تغییر می­کند و گریه­اش برای گرسنگی با گریه­ برای در آغوش گرفته شدن متفاوت می­شود.  کودک در این مرحله همچنین از طریق بیانات چهره ­ای و حرکات بدن ­اش ارتباط برقرار می­کند. او در این سن جذب مناظر جدید و جذاب و صدا و چهره افراد می­شود. خردسال به دیگران علاقه­مند می­شود و این علاقه­ مندی را به شکل نگاه کردن و لبخند زدن نشان می­دهد. در این سنین او بیشتر به اکتشاف محیط می­پردازد و به چیزهایی علاقه نشان می­دهد و اصوات را به شیوه­ های مختلف (برای مثال؛ دَ دَ دَ یا با با با) ادا می­کند که به این سبک ادای اصوات غان و غون می­گویند.

حتی در این مرحله اولیه، وقتی با او صحبت می­کنیم، نوبت را رعایت می­کند. اگر بزرگسالی چیزی به او بگوید، کودک با نگاه کردن، لبخند زدن، تکان خوردن یا تولید اصوات به صحبت بزرگسال پاسخ می­دهد. این تعاملات زودهنگام رفت و برگشتی پایه مکالمات آینده کودک را شکل می­دهد. در این مرحله کودک هنوز معنای کلمات را نمی­فهمد اما نسبت به جهان اطرافش بسیار آگاه می­شود. سرش را به سمت صداها و به خصوص صدای پدر و مادر بر می­گرداند. با گذشت زمان، شروع به پیش­بینی آنچه که در آینده اتفاق خواهد افتاد (مانند زمان صرف غذا یا حمام رفتن) می­پردازد. برای مثال، زمانی که کودک را برای حمام رفتن آماده می­کنیم و او آب را می­بیند، ممکن است پاهایش را تند تند تکان دهد یا سر و صدا کند، چون دوست دارد زودتر در آب بنشیند و آب بازی کند. این اتفاق به این دلیل می­افتد که می­تواند پیش­بینی کند در آینده چه اتفاقی قرار است بیفتد. به دلیل اکتساب همین توانایی پیش­بینی، کودک در این سن به بازی­هایی همچون دالی بازی و غلغلک دادن علاقه­ مند می­شود.

 


1
1

دیدگاه خود را درباره این مطلب بنویسید